อธิบายถึงคนสุดท้าย ที่คุณคบด้วยให้ฟังหน่อยค่ะ
เขาเป็นคนรักสันโดษ
เขา...
เป็นที่รู้จักเพราะการตัดสินใจของเขา
เขาต้องยอมให้ตัวเองได้รับความรัก
เราพยายามแล้ว
แต่เราล้มเหลว
ทำไมเหรอ
ฉันไปเข้าห้องน้ำหน่อยนะ
ฉันคิดทบทวนเรื่องนี้มาสักพักแล้ว เพราะฉันเป็นห่วงเธอ
นี่คือสิ่งที่ชเวจุนอูส่งมาให้ฉัน
คนสำคัญที่สุดของนาย...
คือยูซูบินใช่มั้ย
ฉันจะแย่งเธอมาจากนายเอง
ซูบิน
มีอะไรหรือเปล่า
แม่ฉัน...
บอกให้ฉันกลับบ้านเดี๋ยวนี้
แม่เธอเหรอ
ไปกันเถอะ
นาย...
ไปดูหนังต่อให้จบเถอะ ฉันกลับเองได้
จะดูหนังไปทำไม
เธอไม่อยู่แล้ว
งั้นไปกันเถอะ
ฉันขอโทษ
ไปกันเถอะ
นายไปก่อนเลยก็ได้
ฉันกลับเองได้
ไม่กล้าถามออกไป
ว่าสิ่งที่นายพิมพ์ให้ฮวียองเป็นเรื่องจริงหรือไม่
ต่อให้เป็นเรื่องจริง
ฉันก็กลัวว่ายังจะชอบนายต่อไปเรื่อยๆ
เป็นไข้หรือเปล่า
ตัวอุ่นๆ นะ
เดี๋ยวนะ
เธอเป็นไข้แน่ๆ
ที่บ้านเธอมียามั้ย
ฉันไม่เป็นอะไร
ซูบิน เดี๋ยวก่อน
รอตรงนี้นะ
[ร้านขายยา]
ผมคิดว่าเพื่อนผมเป็นไข้ครับ
เธอทำอะไรน่ะ ยูซูบิน
รออะไรอยู่
กลับไปสิ
กลับไป
เภสัชบอกว่าอาจเป็นเพราะท้องเสีย
ฉันเลยซื้อยาแก้ท้องเสียมาด้วย
แม่เธอรู้หรือเปล่า...
ว่าเธอออกมาเที่ยวกับฉันวันนี้
เปล่า
แม่แค่บอกให้ฉันกลับบ้าน
ไปเถอะ
ไปแล้วนะ
หายไวๆ ล่ะ
ฮวียอง
- สวัสดีครับ - ไงจ๊ะ
โทษทีนะ ซูบินออกไปเที่ยวกับเพื่อนน่ะ
แม่คะ
จะไปกินข้าวด้วยกันเหรอ
นักเรียนที่แบกซูบินมาที่นี่
อ๋อ
เขาคือคนที่ถูกบังคับย้ายมาใช่มั้ยคะ
ฉันเป็นห่วงเธอ
ข้อความ...
เป็นเรื่องจริงหรือเปล่า
จุนอู...
คงเกลียดฉันมากๆ
เขาคิดว่าฉันมีส่วนเกี่ยวข้อง...
กับทุกอย่างที่เกิดขึ้น
แต่ทุกอย่างเป็นแค่เรื่องเข้าใจผิด
จริงเหรอ
อะไรเหรอ
มาฮวียอง...
นายทำอะไรลงไป
ฮวียอง ช่วยอะไรฉันหน่อย
ฉันอยากให้มันเป็นความลับระหว่างเรา
อีกอย่างนะ...
กีแทและคนอื่นๆ รู้หรือเปล่า
ช่วยอย่าบอกจุนอู...
ว่าฉันรู้เรื่องนี้
เพราะมันจะทำให้เขาขายหน้าเหรอ
เปล่า
เพราะมันจะทำให้ฉันรู้สึกแย่
ฉันเข้าไปข้างในก่อนนะ
ยังไม่ได้ให้ของขวัญเลย
ไม่อยากให้เขาแย่งไป
ฉันปล่อยไปไม่ได้
นายทำอะไรน่ะ
อยู่คนเดียว
ไม่เป็นไรแน่นะ
ทำไมต้องเตะแรงขนาดนี้
เบาๆ หน่อยสิ!
มีเรื่องอะไรหรือเปล่า
กลับไปซะ
นาย...
ทำยังไง ตอนที่นายเกลียดตัวเอง
ตอนนายโกรธตัวเอง
ทำไมนายถึงโกรธตัวเอง
เพราะทำตัวโง่ๆ
ไม่มีอะไร
ช่างมันเถอะ
ซูบิน เธอโอเคมั้ย
นายเป็นอะไรไปเนี่ย
โอเจ
ไม่ร้อนเหรอ
นายมาทำอะไรที่นี่
แล้วนายก็กลับบ้านมาเฉยๆ เลย
แล้วจะให้ทำยังไง
แม่เธอบอกให้เธอกลับบ้าน
นายแน่ใจนะว่าเป็นเรื่องจริง
อะไรนะ
ให้ตายสิ ชเวจุนอู จริงๆ เลย
นายจะแต่งตัวดีๆ
แล้วเซ็ตผมไปทำไมกัน
ดูหนังจบมั้ยเนี่ย
บอกแล้วไงว่าออกมาก่อน
อะไรนะ
ช่างมันเถอะ
บอกตรงๆ เลยนะ
ฉันไม่เคยชอบใครขนาดนี้เลย
นี่เป็นรักแรกของนายเหรอ
งั้น...
นี่ก็เป็นรักแรกของนายจริงๆ
แบบนี้ต้องบันทึกไว้แล้วมั้ง
ใช่แล้ว
มันคือรักแรกของฉัน
รักแรก
ดีใช่มั้ยล่ะ จุนอู
นายรู้สึกเหมือนกำลังล่องลอย...
บนเมฆตรงนั้นหรือเปล่า
ฉันไม่แน่ใจ
ส่วนที่รู้สึกดีมีอยู่แค่นี้เอง
ที่เหลือรู้สึก...
แบบว่า...
หนักหน่วงและกวนใจฉัน
มันวุ่นวาย...
และก็สับสน
มันทำให้นายรู้สึกเหมือนว่ายังไม่ดีพอ
ฉันรู้สึกเหมือนว่าแค่หายใจก็ผิดแล้ว
รู้สึกเหมือนว่า...
ฉันอยากทำดีกับเธอ แต่ก็ทำผิดพลาดตลอด
แต่ก็ยังเป็นเรื่องดีนะ
อย่างน้อยนายก็ชอบใครสักคนได้
ยิ้มหน่อยน่า เพื่อน
ปัญหาคืออะไรล่ะ
นายสองคนชอบกัน
ชอบกันเหรอ
ค่ะ สวัสดีค่ะ ตอนนี้ฉันอยู่ที่ล็อบบี้
ค่ะ ค่ะ ตึกบี ห้อง 1901 ฉันกำลังจะขึ้นไปแล้ว
ซงฮี
คุณอยู่ที่นี่เหรอ
ครับ
อพาร์ตเมนต์ผมที่ยางแจดงยังไม่ว่าง
คุณควรย้ายไป
ซูบินจะมาเรียนพิเศษที่นี่แล้ว
จริงเหรอ
จะเริ่มเรียนเมื่อไหร่
ซูบินมากับคุณด้วยหรือเปล่า
โชคดีที่เธอไม่อยู่ที่นี่
เดี๋ยวก่อน ซงฮี
ซงฮี เป็นอะไรหรือเปล่า
- โอ๊ย! - คุณเป็นอะไรมั้ย
ปล่อยฉัน ไปเถอะ
คุณโอเคแน่นะ
ฉันบอกให้ไปไง!
ขอเวลาเดี๋ยวนะ
ซงฮี คุณไม่เป็นอะไรนะ
เป็นอะไรหรือเปล่า
ปล่อยฉัน!
- โอเคมั้ย - โอ๊ย!
- พระเจ้า - คุณเจ็บตัวหรือเปล่า
น่าอายที่สุด บ้าเอ๊ย
ฉันทำยังไงดี คุณพระช่วย
ป่วยหนักหรือเปล่านะ
แม่คะ
แม่บาดเจ็บเหรอ เกิดอะไรขึ้น
แม่ล้มตอนไปเจอติวเตอร์หนูมาน่ะ
ล้มได้ยังไงคะ
ทำไมแม่ถึงไปหาติวเตอร์อีก
ไม่ใช่ว่าครูเขาผลักแม่สักหน่อย
ไปนอนซะ แม่จะไปนอนแล้ว
โอเค
เธอไม่ตอบเลย
ฉันเป็นห่วงนะ
ทำไมมันถึงปวดหัวจัง
ไม่ได้เป็นหวัดสักหน่อย
ฉันทำอะไรผิดไปหรือเปล่า
ฉันไปที่โรงหนัง
เราไปเจอกัน
ป็อบคอร์น...
ใหญ่เกินไปเหรอ
หรือว่าโค้กไม่ซ่าแล้ว
ฉันหาที่นั่งพวกเราไม่เจอด้วย
ตอนเรากลับบ้าน
นายนี่น่าสมเพชจัง ชเวจุนอู
แม่คะ หลับอยู่หรือเปล่า
แม่ไม่ออกไปกินข้าวเย็น
หนูเลยอุ่นนมมาให้
วางเอาไว้
แม่คะ
มีเรื่องเกิดขึ้นใช่มั้ย
หมายความว่ายังไง
แม่แค่เจ็บแขนมากๆ เท่านั้นเอง
แม่คะ
ลูกมีไข้เหรอ
ป่วยเหรอ
เปล่าค่ะ
แค่รู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไหร่
หนูกินยาแล้ว
งั้นก็ไปนอนสิ
เดี๋ยวค่อยไปค่ะ
อย่าป่วยนะ
ลูกชอบซึมตอนป่วย
ถ้าลูกซึม...
ลูกก็จะไม่มีสมาธิอ่านหนังสือ
ค่ะ
แม่ก็ด้วยนะคะ อย่าป่วยล่ะ
ไงจ๊ะ แม่คนมีแฟน
เดตแรกเป็นยังไงบ้าง
เธอไม่ตอบข้อความเรา ตลอดทั้งสุดสัปดาห์เลย
เดตกันหวานหยดย้อยแค่ไหน
เมื่อวานพวกเธอไปเจอกันมาด้วยใช่มั้ย
นั่นคือเหตุผลที่เธอไม่ตอบข้อความปะ
นั่นคือเหตุผลที่เธออ่านอย่างเดียวสินะ
เปล่า ฉันแค่รู้สึกไม่ค่อยดี
และเรากลับบ้านทันที หลังจากดูหนังวันเสาร์ด้วย
ที่บ้านมีเรื่องน่ะ
อะไรนะ
ทำไมล่ะ แม่เธอรู้เรื่องเข้าเหรอ
เธอถึงทำแบบนี้ไง
ฉันพูดถูกมั้ย
พายุกำลังจะพัดเข้ามา
ไม่ใช่สักหน่อย
โอเจ
ไง
โทษทีที่เมื่อวานไม่ได้โทรหา
ฉันไปไร่ของคุณยายมา
เหรอ
ฉันก็ด้วยนะ
ไง
พวกนายสองคนดูดีเลยนะ
ไม่เอาน่า ฮวียอง ให้ฉันเรียนด้วยสิ
ฉันได้ยินว่าพวกเขาช่วยเตรียมทุกอย่าง
รวมถึงใบสมัครและการสัมภาษณ์เข้าม. โซล
คราวนี้ฮวังโรมีวุ่นวายอะไรอีกล่ะ
ไปกันเถอะ
ดาฮิน
โทษทีนะ
ฉันไม่ค่อยสบายใจเวลาอยู่ต่อหน้าคนอื่น
โกรธหรือเปล่า
อย่าโกรธน้า
นี่อะไรเหรอ
เธอเอามาจากไร่ของคุณยายหรือเปล่า
น่ารักจังเลยนะ
ฉันจะโกรธนายได้ยังไงเนี่ย
โทษทีนะ
อย่าโกรธเลยนะ โอเคมั้ย
โอเค
โทษที แต่เธอต้องได้เอบวก วิชาหลักทุกตัวถึงจะเข้ากลุ่มได้
ฉันจะทำให้ได้ในเทอมหน้า
ก็น่าจะได้ใช่มั้ย
ใช่มั้ย
โรมี...
ฉันจะแนะนำให้เธอไปเรียนกับกลุ่มอื่น
เธอรู้จักพัคชีฮยอนห้องสองใช่มั้ย
- เขาก็อยู่ในกลุ่มเตรียมเข้าม. โซล... - ไม่
ฉันอยากอยู่กลุ่มเดียวกับนาย กลุ่มนายได้เข้าม. โซลแน่นอน
ฮวังโรมี
โรมี
แม่ฉันถามว่า เธอจะโอนเงินค่าที่ปรึกษาเมื่อไหร่
ฉันได้ยินว่าเธอสมัครเหมือนกัน
แม่ฉันคงลืมแหละ
เดี๋ยวฉันเตือนแม่ให้
รู้มั้ย ฉันเห็นยูซูบินที่โรงหนังด้วย
เธอไปกับชเวจุนอูเมื่อวันเสาร์
[แม่]
ไงครับ แม่
ครับ
บ้าเอ๊ย ฉันซวยแล้ว
ฮวียอง นายจะไปเข้าค่ายวิทยาศาสตร์มั้ย
ไม่ล่ะ
ฉันถือให้
- ขอบใจนะ - ไม่เป็นไร
ทุกคน นี่ใบสมัครค่ายวิทยาศาสตร์
ถ้าอยากเข้าร่วม ก็กรอกใบสมัครมาส่งที่ฉันภายในวันนี้
สวัสดีครับ คุณนายพัค
เรียกพบผมเหรอครับ
เรื่องเกรดการประเมินผลงาน ภาษาอังกฤษของฮวียอง
ทำไม...
ถึงไม่ได้คะแนนเต็ม
ก็...
ประเด็นก็คือฮวียอง...
พรีเซนต์ได้ดีครับ
เขาขาดทักษะการทำงานเป็นทีมนิดหน่อย
ยังไงก็ตาม เขาทำได้ดีกว่าคนอื่นๆ นะครับ ไม่ต้องห่วง
งั้นมันก็เป็นแบบนี้สินะ
ฉันไม่รู้จะพูดอะไรเลย
เขาได้แต่คะแนนเต็มมาตลอด
ฟังนะครับ คุณแม่
แค่เพราะ...
ฮวียองได้คะแนนเต็มมาตลอดจนถึงตอนนี้...
ไม่ได้หมายความว่า การให้คะแนนของเราต้องทำตามแบบนั้น
นี่ไม่ใช่เวลาที่จะพูดกันเรื่องนั้น
ครูโอคะ ฮวียองไม่ใช่คนที่...
คุณจะตัดคะแนนตามใจชอบได้นะคะ
ครูคนอื่นๆ ไม่ได้บอกคุณเหรอคะ
ผมไม่ได้ตัดคะแนนตามใจชอบ
คุณแม่ครับ ในฐานะคุณครู ผมให้คะแนนนักเรียน...
หลังจากทบทวนทุกอย่างอย่างถี่ถ้วนแล้ว
สิ่งที่คุณแม่เพิ่งพูดมาถือว่า...
ดูถูกกันหน่อยนะครับ
โอเค
ฉันเข้าใจที่คุณพูดค่ะ
ฉันเข้าใจแล้ว
หลังๆ มานี้ฉันค่อนข้างยุ่ง...
ฉันเลยไม่ได้ใส่ใจเรื่องของคุณ
อะไรนะครับ
ฉันจะไปปรึกษากับสามี
ขอบคุณที่สละเวลานะครับ
โทษทีนะครับ คุณแม่
คุณหมายความว่ายังไงครับ
ไม่เอาน่า ครูโอ
คุณนี้เจ้าเล่ห์กว่าหน้าตานะ
เข้าใจแล้วค่ะ
ฉันจะดูแลคุณเป็นอย่างดี
เธอเข้าใจอะไรกัน
โทษนะครับ
คุณนายพัค
- สวัสดีครับ คุณนายพัค เป็นยังไงบ้าง - ผมไม่เข้าใจความหมายของคุณ
คุณนายพัค
ฉันบอกเธอแล้วไม่ใช่เหรอว่า ฉันชอบชเวจุนอู
ทำไมเธอยังไปดูหนังกับเขาอีก
เขาชวนฉันเอง
ต่อให้เขาชวนเธอ
มีเหตุผลอะไรที่ฉันไปดูหนังกับเขาไม่ได้
เราไปดูหนังกันในฐานะเพื่อนไม่ได้เหรอ
แล้วทำไมเพื่อนร่วมห้องต้องเป็นเขาด้วย
โรมี
ฉันไม่อยากพูดแบบนี้นะ
ไหนจุนอูเคยบอกแล้วไม่ใช่เหรอ
ว่าเขาอยากเป็นเพื่อนกับเธอเท่านั้น
เขาบอกเธอด้วยเหรอ
ยังไงก็ตาม...
ต่อให้เขาชอบเธอ ไม่ใช่ฉัน...
เธอทำลงไปได้ไง หลังจากได้ฟังปัญหาของฉัน
เธอรู้เรื่องนั้นด้วยเหรอ
ก็ได้
ฉันจะพูดกับเธอตรงๆ แล้วกัน
ฉันชอบเขาเหมือนกัน
ฉันเคยชอบเขา
แค่เพราะว่าเธอชอบเขา ไม่ได้หมายความฉันจะชอบไม่ได้
ไม่ใช่ว่าเธอจะ...
ควบคุมความรู้สึกได้นี่
ดังนั้นตอนที่เราอยู่ที่คาเฟ่
ฉันวางแผนจะบอกเธอทุกอย่าง
แต่ตอนนั้นเธอเครียดๆ อยู่
ฉันเลยไม่มีโอกาสได้บอก
ฉันขอโทษที่ไม่ได้บอกเธอก่อน...
ทำไมฉันต้องมาอธิบายด้วยนะ
ช่างมันเถอะ ให้มันจบๆ ไป
เธอ "เคยชอบ" เขาเหรอ
แบบว่าเป็นอดีตไปแล้ว
หมายความว่าเธอไม่ชอบเขาแล้วเหรอ
แล้วตอนนี้ล่ะ
ตอนนี้เธอไม่ได้ชอบจุนอูแล้ว
ฉันพูดถูกมั้ย
โรมี
ฉันเข้าใจว่าเธอรู้สึกยังไง
แต่เลิกมาบ่นกับฉันได้แล้ว
ชีวิตฉันก็มีปัญหาเหมือนกัน
ถือว่าเธอพูดแล้วนะ
ว่าเธอไม่ชอบชเวจุนอู
ฉันพูดไปตอนไหน ฉันพูดว่าฉันไม่รู้
ชเวจุนอู
นายมาสายนะ
ฉันรู้สึกแย่แทนพิลซังเลย
เข้าห้องกันเถอะ
บริเวณอยู่อาศัย...
คือส่วนที่คนอยู่ และประกอบด้วยเมืองและหมู่บ้าน
ระบบที่อยู่อาศัยคือส่วนที่เมืองและหมู่บ้าน...
เชื่อมโยงกันอย่างใกล้ชิด และมีปฏิสัมพันธ์กันอย่างสม่ำเสมอ...
โดยดูจากบริเวณที่อยู่อาศัย
บริเวณใจกลาง...
เป็นสถานที่ที่ผลิตสินค้า และให้บริการกับบริเวณโดยรอบ
ในขณะที่บริเวณที่ได้รับสินค้า และบริการจากใจกลาง
- จะเรียกว่าปริมณฑล - โซเย
- เอาละ มาดูคุณสมบัติที่จำเป็นกัน - เป็นอะไรหรือเปล่า
- ในการเป็นใจกลางเมือง - ป่วยหรือเปล่า
การจะเรียกตัวเองว่าเป็นใจกลางเมือง...
บริเวณใหญ่สุดที่จะเป็นใจกลางเมืองได้...
จะต้องใหญ่กว่าบริเวณขั้นต่ำ ที่ต้องการสินค้าและบริการ
ตามการทำงานของใจกลางเมืองนั้น มันจะถูกแบ่งเป็นส่วนๆ
จะถูกแบ่งเป็นบริเวณสูงและต่ำ
ถือว่าเธอพูดแล้วนะ
ว่าเธอไม่ชอบชเวจุนอู
ถ้าเธอดูที่ข้างล่าง เธอจะเห็นโครงตาข่ายหกเหลี่ยม
เรียกว่าทฤษฎีส่วนกลาง
บริเวณใจกลางมากมาย อยู่รวมกันในพื้นที่หนึ่ง
และบางบริเวณไปคาบเกี่ยวกับส่วนอื่น และทำให้เกิดปัญหา...
พิลซัง ฉันคิดว่าที่โรมีชอบจุนอูเป็นเรื่องจริง
อะไรนะ
ชเวจุนอู ไอ้เวร
ยูพิลซัง ไปยืนหลังห้อง
ดูเหมือนฝนจะตกนะ
มานี่เลย ไอ้ตัวแสบ
พิลซัง
เฮ้ย
เฮ้ย!
บ้าเอ๊ย ฉันพุ่งไปเหมือนผึ้ง และต่อยเหมือนผีเสื้อ
- เดินแบบปกติไปเถอะ - เฮ้ย เฮ้ย!
เธอโกรธอะไรฉันใช่มั้ย
ถึงได้หลบหน้าตลอด
กีแท นาย...
นายควรเลิกคบกับฮวียองได้แล้ว
นายเป็นคนใช้ของเขาหรือยังไง
เธอพูดเรื่องอะไร...
คนใช้เหรอ
- เธอพูดแรงไปหน่อยนะ โซเย - นายเป็นคนใช้ของเขา
นายทำตามทุกอย่างที่เขาสั่ง
นายทำหน้าที่ในห้องแทนเขา และทำทุกอย่างที่เขาต้องการเลย
ไหนจะเรื่องครั้งที่แล้วอีก
เรื่องชเวจุนอูด้วย
เธอคิดว่าฉันทำเพราะอยากทำเหรอ
- ฉันไม่มีทางเลือก... - ฉันรู้
ฉันรู้ว่านายหวังจะเข้ามหาลัยดีๆ โดยการคบกับฮวียอง
แต่ฉันไม่ชอบเลย...
ตอนนายทำตัวแบบนั้น
ฉันเกลียดที่แฟนของฉัน ถูกปฏิบัติเหมือนเป็นขี้ข้าคนอื่น
แล้วเธอจะให้ฉันทำยังไงล่ะ
เธอก็รู้ว่าครอบครัวฉันไม่ได้ร่ำรวย
ฉันจะไปติวเตอร์แพงๆ แบบนั้นไหวได้ยังไง
ฉันจะเข้ากลุ่มติวแบบนั้นได้ยังไง
ถ้าฮวียองไม่ยอมให้ฉันเรียนด้วย
ฉันชอบคบกับฮวียอง
ฉันขอโทษนะ โซเย
ฉันไม่ได้ตั้งใจจะพูด...
- ขอโทษนะ ฉันไม่ได้ตั้งใจ... - งั้นก็เลือกมา
นายจะเป็นแฟนของฉัน...
หรือว่าจะเป็นคนใช้ของมาฮวียอง
จองโอเจ ทำไมมาสายจัง
โทษทีนะ
ขยับไป
บอกให้ขยับไปไง
- อย่า - ขยับไปเดี๋ยวนี้
อย่า
เชิญลองตามใจเลย
ฉันสนับสนุนนายทุกอย่าง
หัวข้อของวันนี้คือ 'เพื่อนของฉัน'
วาดรูปคนที่อยู่ตรงหน้าเธอ
ทุกคนมีคู่หมดใช่มั้ย
- ครับ - ค่ะ
วาดโครงร่างก่อน
แล้วก็ค่อยลงรายละเอียด ที่ตา จมูก และริมฝีปาก
โอเค
ไกลไปหน่อยนะ
จริงๆ เลย
ยิ่งเธอมองเพื่อนมากเท่าไหร่ เธอจะยิ่งเห็นความแตกต่าง
ว่าตรงไหนเป็นแสงและเงา
มองหน้าเพื่อนเธอใกล้ๆ แล้วแรเงาได้เลย
อีกอย่างนะ
ตั้งใจสังเกต...
ว่าส่วนไหนของหน้าที่โดนแสงบ้าง
นี่ หันหน้าไปทางนี้หน่อย
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีค่ะ
คุณคืออียอนอู...
คุณคือยุนซงฮีเหรอ
ค่ะ
สวัสดีค่ะ
ฉันต้องขับรถไปหลายๆ ที่ เพราะมันเป็นงานของฉัน
แต่ตอนนี้แขนฉันเจ็บ
คงเจ็บหนักเลยนะคะ
แขนดูบวมๆ ด้วย
และแม่บ้านเราก็ลาพักร้อนไป
ดังนั้นฉันต้องการคนช่วย ทำงานบ้านและหลายๆ อย่าง
เข้าใจแล้ว
ร้านอาหารที่ฉันเป็นหุ้นส่วน ปิดปรับปรุงร้าน
ระหว่างที่ปิดปรับปรุง แทนที่ฉันจะอยู่เฉยๆ
ฉันก็เลยคิดว่างานพาร์ตไทม์ดู
ระยะเวลาของงานก็ลงล็อกกับฉันพอดี
แต่ยังไงก็คงไม่เวิร์กหรอกใช่มั้ยคะ
- คงงั้นแหละคะ - ค่ะ
ฉันต้องไปพบลูกค้าแล้ว
ขอตัวก่อนนะคะ...
ได้เลยค่ะ
ฉันจะกลับไปหลังจากดื่มแก้วนี้หมด
โอเคค่ะ
ขอบคุณนะคะ ลาก่อน
พวกเขาไม่ยอมปล่อยกู้ให้ฉันเหรอ
ทำไมเขาไม่รับสายนะ
จะให้ชนออกไปเลยมั้ย
ค่ะ ฉันกำลังไปประชุมกับบริษัทบล็อกเชนค่ะ
ฉันเช็กแบบร่างแอปแล้ว ทำไมอินเทอร์เฟซดูแย่มากๆ เลย
ใครจะอยากใช้กัน
การประชุมวันนี้ เราจะวางโครงแผนการของเรา
ในระหว่างนี้ ส่งแบบมาให้ฉันใหม่นะ
โอเค
คุณขับรถเก่งนะคะ
เรามาถึงก่อนเวลา 10 นาที
ขอบคุณนะคะ
เดี๋ยวฉันไปจอดรถให้ก่อนกลับนะคะ
- โอเค - ได้เลยค่ะ
- ขอบคุณนะคะ - ไม่มีปัญหาเลยค่ะ
ฉันควรให้เงินคุณนะคะ
ไม่จำเป็นเลยค่ะ ลูกๆ เราเป็นเพื่อนกัน
ขอบคุณนะคะ
ไม่มีปัญหาเลยค่ะ โชคดีกับการประชุมนะคะ
ขอบคุณค่ะ
โทรหาฉันนะคะ
โอเค
ลมมันร้อนจัง
ไม่เอาน่า!
ตัวฉันเหนียวไปหมดแล้ว
รอฉันด้วย
หัวหน้ากลุ่มเรียนมีงานต้องทำเยอะเลย
แต่ก็เสร็จเร็วนะ
โซเยกับโรมีล่ะ
โซเยไปเรียนเต้น
โรมี...
คงไม่อยากคบกับเราอีกต่อไปแล้ว
อย่างน้อยก็น่าจะชวนเธอหน่อยมั้ย
ฉันไม่อยากช่วย
นางมีจิตอาฆาต
ร้อนจังเลย
ซูบิน
เรากำลังรีบไป
ฉันก็รีบเหมือนกัน
แต่ก็คุยกันก่อนได้มั้ย
เราไปก่อนแล้วกันนะ
โชคดี
ฉันอยากรู้ว่า...
ฉันทำอะไรผิดเหรอ
ฉันคงต้องทำอะไรผิดไป เธอถึงเป็นแบบนี้
เป็นเพราะฉันเดินหนีไป ตอนฉันเห็นแม่เธอมาหรือเปล่า
ฉันลองคิดดูแล้ว...
และมันน่าจะเป็นเหตุผลที่น่าจะใช่ที่สุด
ความผิดฉันเอง
ไม่ใช่แบบนั้น
ครั้งสุดท้ายที่ฉันเจอแม่เธอหน้าบ้าน...
แม่เธอดูเหมือน...
ไม่ค่อยชอบฉัน
นั่นคือเหตุผลที่ฉันพยายามเลี่ยงแม่เธอ
แต่เธอคงไม่ชอบมัน
ครั้งต่อไป ไม่ว่าแม่เธอจะพูดอะไรกับฉัน...
ฉันจะพูดด้วยความมั่นใจ...
- และ... - ฉันสาบานเลยว่าไม่ใช่แบบนั้น
ฉันแค่...
จู่ๆ ก็รู้สึกอึดอัด
ที่ต้องคบใครสักคน
ระหว่างดูหนัง...
จู่ๆ ก็รู้สึกเหรอ
ระหว่างดูหนัง
จู่ๆ ก็รู้สึกขึ้นมา
ทำไม
ทำไมจู่ๆ ถึงเป็นแบบนั้นนะ
จริงหรือเปล่า
เขาหลอกใช้ฉันจริงๆ เหรอ
แบบนี้คงผิดที่ไปดูหนังสินะ
มันทำให้เธออึดอัด
ยังไงเธอก็บอกฉันได้เสมอนะ ถ้าเธอจำได้...
ว่าฉันทำอะไรผิดไป
ฉันจะแก้ไขให้
นี่
ฉันอยากเอาให้เธอในวันนั้น
แม่ครับ
- นี่ - มาตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ
สักพักแล้วจ้ะ
แม่จะมาอยู่กับลูกสักพัก
ร้านอาหารกำลังปิดปรับปรุง
- จริงเหรอครับ - จ้ะ
ไม่ดีใจเหรอ
ดีใจสิครับ มันไม่ได้เกิดขึ้นบ่อยๆ
ของพวกนี้มันคืออะไรกัน
แม่กำลังคัดแยกของเก่าๆ
เฮ้อ ของที่ไม่ใช่ก็ควรจะเก็บไปทิ้งได้แล้ว
รกไปหมดเลย
อย่ามา
ผมรู้สุดท้ายแม่ก็เก็บทุกอย่างไว้อยู่ดี บอกว่ามีคุณค่าทางใจ
ไม่จริงเลย ครั้งนี้แม่จะเอาไปทิ้งจริงๆ นะ
เหลือจะเชื่อเลย
อยู่นี่นี่เอง
คุณพระ ไม่อยากจะเชื่อเลย!
ลูกคิดว่าไงจ๊ะ
สวยดีครับ
แม่ใส่เจ้านี่ไปเดตครั้งแรกตอนอายุ 18
กับพ่อเหรอครับ
ใช่จ้ะ
ชุดนี้ยังเหมือนเดิมเลย มีแค่แม่ที่เปลี่ยนไป
ลด 30 เปอร์เซ็นต์เหรอ
แต่ก็ยังแพงอยู่นะ
ให้ตาย
คุณคือโอฮันคยอลหรือเปล่าครับ
ครับ
นี่มันอะไรกันครับ
โทษนะครับ นี่มันอะไรกัน
โทษนะครับ...
คืออะไรกัน
ตายแล้ว นี่มันอะไรกัน
ครูโอ...
ฉันอยู่ทางนี้ค่ะ
ครับ คุณนาย
- เชิญนั่งค่ะ - ครับ
คุณนายพัค
คุณเล่นผมแบบไม่ทันตั้งตัวเลยนะครับ
รู้มั้ยว่าผมคิดหนักเลย
เราทำเหมือนว่า...
มันไม่เคยเกิดขึ้นแล้วกัน
ครูโอ...
คุณนี่เข้าใจยากจริงๆ เลย
คุณใสซื่อจริงๆ หรือว่าคุณใส่หน้ากากคะ
ไม่ครับ ผมไม่ใสซื่อ
แต่...
มันไม่เกี่ยวว่าผมจะใสซื่อหรือไม่
คุณนายพัค การทำแบบนี้ คุณไม่ได้ช่วยอะไรฮวียองเลย
ฮวียองก็ทำได้ดีอยู่แล้ว
ทำไมคุณไม่...
เชื่อใจเขาและเฝ้ารอบ้าง...
ครูโอ
ทำไมคุณต้องทำให้เป็นเรื่องใหญ่ด้วยคะ
ฉันไม่เข้าใจเลยจริงๆ
ทำไมคุณไม่เล่นไปตามน้ำล่ะ
เป็นไปได้มั้ยว่า...
คุณก็ทำแบบนี้กับครูคิม...
ที่เป็นครูประจำชั้นคนก่อนหรือเปล่า
คุณนายพัค
ถ้าคุณทำแบบนั้น ผมคิดว่าเป็นเรื่องร้ายแรงนะ
แล้วไงคะ
งั้นที่คุณโทรหาเขา ก็เพื่อจะหาข้อมูลเรื่องนี้เหรอ
คุณพยายามจะขุดคุ้ยอะไร
ครูคิมบอกคุณแบบนั้นเหรอ
ครูโอ
ฉันขอคุณแค่อย่างเดียว
จนกว่าฮวียองจะเข้าม. โซลได้...
ช่วยเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับด้วยนะคะ
เพราะความรักในความยุติธรรมบ้าๆ ของคุณ...
คุณนึกไม่ออกหรอกว่า จะเกิดอะไรขึ้นกับฮวียองในอนาคต
ได้โปรด ฉันขอร้องล่ะค่ะ
ครูโอคะ
คุณเข้าใจ
ว่าทำไปทำไมใช่มั้ย
รู้สึกน่าขยะแขยงชะมัด
เธอคิดว่าฉันเป็นคนยังไง
สั่งอาหารหน่อยค่ะ
โลกนี้มันน่าขยะแขยงชะมัด
ทำไมถึงไม่ผ่านอีกแล้วเนี่ย
เห็นมั้ย ไม่แย่เลยใช่มั้ย
รู้สึกดีขึ้นมากๆ เลย...
- ที่ได้ดื่มกับคนอื่น - ครับ
ฮันคยอล คุณพูดชื่อผม นั่นคือความหมายของมัน
นั่นคือชื่อที่แม่ตั้งให้ผม
แม่อยากให้ผมคนที่ดีและมีเที่ยงตรง
คนที่ซื่อตรง
ทำไมแม่ต้องตั้งชื่อนี้ให้ผมด้วย
แม่...
แม่ฉันต้องดิ้นรนทำงานในชนบท
หนูขอโทษนะคะแม่ หนูไม่ผ่านอีกแล้ว
บ้าเอ๊ย
อย่าร้องไห้
ผมมันแย่
ไม่ ฉันแย่กว่า
ไม่
ผมมันแย่จริงๆ เลยครับแม่
- ครูโอ คุณโอเคมั้ย - ครับ ผมสบายดี
ฉันเรียกแท็กซี่แล้ว รอเดี๋ยวนะ
ผมจะพาคุณกลับบ้านนะ
ไม่ ไม่ต้องหรอกค่ะ อยู่ตรงนี้ไปก่อนนะ โอเคมั้ย
- ครับ - อยู่ตรงนี้ก่อนนะ
ทำไมนานจังเลย
รถมาแล้ว ครูโอ รถแท็กซี่มาแล้ว
- ไปกันเถอะ - โอเค
ผมจะพาคุณกลับบ้าน
- ทางนี้เลยค่ะ - ครับ
- คุณโอเคมั้ย - ผมสบายดี
- ไม่เลย - ผมโอเคดี...
ไม่นะ
คุณโอเคมั้ย ฉันขอโทษ
ผมโอเคครับ
ผมโอเคครับ ขึ้นไปก่อนเลย
ขึ้นไปค่ะ
โอเค
บ้านอยู่ที่ไหนคะ
อพาร์ตเมนต์ทึลแรที่ถนนชอนบงซาน
อพาร์ตเมนต์ทึลแรค่ะ
ฝากด้วยนะคะ
บายค่ะ
- บาย... - บายค่ะ
ซงฮี
พระเจ้า น่ารำคาญจริงๆ เลย
ทำไมฉันถึงโกรธนะ
ไม่ใช่ว่าฉันไม่รู้สักหน่อย
เขาไม่มีค่าพอจะให้โกรธด้วยซ้ำ
แม่คะ
แม่ไปพักผ่อนก่อนมั้ยคะ
แม่ขับรถทั้งๆ ที่แขนเป็นอย่างนี้ได้ยังไง
แม่จ้างคนมาขับรถแล้ว...
แล้วก็ช่วยงานบ้านด้วย
มีอะไรเหรอ
แบบนั้นก็ดีเลยค่ะ
เดี๋ยวก่อนนะคะ
ลูกทำอะไรเนี่ย แม่ไม่ใช่เด็กนะ
อะไรคะ
ของแบบนี้จะกลายเป็นความทรงจำ
ในห้องหนู...
มีคนนึงที่วาดรูปเก่ง
งั้นก็ควรไปเรียนวิทยาลัยศิลปะนะ
มีอะไรกวนใจลูกหรือเปล่า
ไม่มีอะไรครับ
แม่
จ๊ะ
พ่อใช่รักแรกของแม่หรือเปล่าครับ
ใช่แล้ว ตอนแม่อายุ 18
ผมเดาว่ารักแรกก็จบง่ายๆ และกลายเป็นสิ่งไม่สำคัญไป
ดูเจ้าเด็กนี่สิ
ทำไมจะไม่สำคัญล่ะ รักแรกยอดเยี่ยมจะตาย
เหมือนกับการเดินไปตามถนน
แล้วก็มีคนสาดน้ำใส่ลูก
มันเหมือนกับว่า จู่ๆ ความรู้สึกต่างๆ ก็ท่วมท้น
นั่นคือรักแรก
มันทำให้ลูกลืมไปว่าตัวเองเป็นใคร...
ก่อนที่ความรู้สึกจะถาโถมใส่ลูก
นักเรียนที่ถูกบังคับย้ายในห้องลูก คนที่หล่อๆ น่ะ
เขายังอยู่กลุ่มประเมินผลงาน เดียวกับลูกหรือเปล่า
เปล่าค่ะ
งานเสร็จไปแล้ว
โอเค
แบบนั้นก็ดี
คืออะไรน่ะ
ถั่วค่ะ
ตั้งแต่นั้นเป็นต้นไป ลูกไม่ใช่คนเดิมที่เคยเป็นแล้ว
คนที่ลูกเป็นก่อนจะไปเจอรักแรก
แม่ล่ะอยากย้อนเวลากลับไปช่วงนั้นจริงๆ
แม่เจอเขาตอนที่ยังเด็กเกินไป...
แล้วสุดท้ายก็เลิกกับเขาไป
แต่แม่ไม่เสียใจนะ
เพราะรักแรกมันเป็นแบบนั้น
นี่แม่พูดอะไรต่อหน้าลูกเนี่ย
พอแค่นี้แล้วกัน
จุนอู ไปอาบน้ำแล้วไปนอนเถอะ
เราแยกของกันเสร็จเร็วเชียว
เมื่อมาคิดๆ ดู ฉันก็จำไม่ได้เหมือนกัน...
ว่าตัวตนของฉันก่อนเจอซูบินเป็นยังไง
ขอโทษนะ!
นายที่ใส่เสื้อตัดอ้อย...
นายไม่เป็นไรนะ
ตั้งแต่ตอนนั้น ฉันก็ไม่ใช่คนเดิมอีกแล้ว
โอเค พระเจ้า
ทำไมมันเล็กจังเลย
แน่นไปหมด
ทำไมหล่ออย่างงี้เนี่ยเรา
เดี๋ยวก่อน กระเป๋าฉันอยู่ไหน
กระเป๋าฉัน...
กระเป๋าฉันอยู่ไหน...
กระเป๋า...
แม่ก็อยากขับไปส่งลูกนะ แต่รู้สึกผิดที่จะขอคนขับน่ะ
ไม่เป็นไรค่ะ หนูชอบแบบนี้มากกว่า
ลูกจะบอกว่าไม่ชอบให้แม่ขับรถไปส่งเหรอ
หนูไม่ได้หมายความแบบนั้น
หนูไปก่อนนะ
- แม่สู้ๆ นะ - ขอบใจ
ตลกจริงๆ เลย
ตั้งใจเรียนนะ
มีสมาธิกับการเรียนล่ะ
สวัสดีค่ะ
เมื่อกี้ซ่อนตัวอยู่เหรอ
ค่ะ ฉันรู้สึกว่าควรทำแบบนั้น
ฉันเอากิมจิไช้เท้ามาด้วย
ควรเอาไปเก็บในตู้เย็นกิมจิก่อนนะคะ
- ตู้เย็นกิมจิเหรอ - ค่ะ
ไม่ต้องก็ได้นะ
พวกนายยังงอนกันอยู่เหรอ
ต่อไปคาบเลขใช่มั้ย
ยังงอนกันอยู่สินะ
นี่มันอะไรกัน
มีอะไรเหรอ
เกิดอะไรขึ้น
พระเจ้า
ใครทำเนี่ย
นี่อะไร ลวดเหรอ
อย่า เดี๋ยวมือเป็นแผล
อะไรกันเนี่ย
โอ้โห
- นี่มันอะไรกัน - อะไร
นายทำอะไรน่ะ
โทษที
หลุดมือน่ะ
เอาหนังสือเลขฉันไปซ่อน
เอาลวดมาพันรอบกระเป๋าฉัน
แล้วเอาแมลงมาใส่ในถาดฉัน ฝีมือนายหมดเลยใช่มั้ย
ฉันเหรอ
เปล่าซะหน่อย
เพราะฮวังโรมีใช่มั้ย
เปล่า
นายควรพยายามมากขึ้น ในการทำให้โรมีชอบนาย
แทนที่จะมาลงกับฉัน
ยังไงล่ะ
โรมีของฉันเอาแต่มองนาย นายจะให้ฉันทำยังไงล่ะ
ชเวจุนอู...ฉันเกลียดนาย...
ไสหัวไปซะ! ย้ายโรงเรียนไป!
ไปเรียนโรงเรียนอื่น!
ไสหัวไปซะ!
นายหัวเราะเหรอ
ตลกเหรอไง ไอ้บ้า
- เฮ้ย - ตลกตรงไหน
- อย่าน่า - กล้าดียังไงมาหัวเราะ!
- ไอ้เวร แกคิดว่ามันตลกเหรอไง - นี่ มานี่เลย
ฉันมีข่าวดีมากบอกพวกเธอ
เราทุกคนต่างตั้งตารอข่าวนี้
ในที่สุดก็ถึงเวลาสำหรับทัศนศึกษา!
- ไชโย! - เย้!
- พวกเธอมีความสุขกันใช่มั้ย - ผมเกลียดโรงเรียน
ไม่ใช่แค่โรงเรียน มันคือทัศนศึกษาของโรงเรียน
สามวัน สองคืน
หนูชอบค่ะ!
เสียงดังวุ่นวายจัง
- เราไม่ไปได้มั้ยคะ - ไม่ได้สิ
นี่ถือเป็นส่วนหนึ่งของวิชาเรียนเหมือนกัน
งั้นให้ฮวียองกับจุนอู...
วางแผนต่างๆ สำหรับทัศนศึกษา โอเคมั้ย
ได้เลยครับ
พวกนายทุกคนจำทริป ที่เราไปตอนม. สามได้มั้ย
ฉันคิดว่าไม่จำเป็นที่เราต้องเสียเวลา
ใครที่ชอบเต้นก็ไปเตรียมงานแสดงได้เลย
พิลซังเอามือลง
และ...
เรารอทัศนศึกษาครั้งนี้กันมานาน
ฉันคิดว่าคงจะดีไม่น้อย ถ้ามีกิจกรรมอะไรที่น่าจดจำ
จุนอู
ใกล้จะถึงการสอบปลายภาคกับการประเมินผลแล้ว
ไหนจะมีการสอบจำลองอีก
อย่าไปเสียเวลากับอะไรที่ไม่จำเป็นเลย
งั้น...
ทำไมไม่ให้คนที่อยากสนุกกับการทัศนศึกษา
เตรียมอะไรสนุกๆ ล่ะ
ก็...
แทนที่จะให้คนที่คิดว่าเสียเวลาทำ
ฟังดูดีเลยนะ
ฉันเห็นด้วย
ฉันก็ด้วย
ฟังดูโอเคเลย
คนที่เห็นด้วยกับจุนอูก็อยู่ต่อ
คนอื่นๆ กลับได้เลยนะ
โอเคมั้ย
ซูบิน ขอบคุณนะ
ที่อยู่ต่อ
โรมี เธอไม่ต้องไปเข้ากลุ่มติวเหรอ
ไม่ล่ะ ฉันจะอยู่ต่อ
โอเค งั้นฉันอยู่ด้วย
ให้ตายสิ
นี่เป็นการทัศนศึกษาครั้งเดียวของเรา
ให้ความร่วมมือกันหน่อยสิ
อย่าไปนะ
ถึงเวลาเราต้องเข้ากลุ่มติวแล้ว
อีกีแท
อย่าไป
เธอพูดถูกนะ...
อย่าไปเลย
กีแท อยู่กับพวกเราเถอะ
นายเป็นหัวหน้าผู้ดูแลนักเรียน
ขอโทษนะ
โห ไม่อยากจะเชื่อเลย
เขาไปจริงๆ เหรอ
เรามารวมกลุ่มกันมั้ย
ทำไมเราไม่ใส่อะไรที่มีเอกลักษณ์ และใส่ฮันบกกันทุกคนล่ะ
จะได้เน้นย้ำความเป็นธรรมเนียม
รองผอ. จะต้องชอบแน่ๆ เลย
นี่เราจัดงานวันเกิดคุณยายเหรอ
ฉันว่าจะดีนะถ้าใส่เสื้อผ้าคล้ายๆ กัน
ใช่ ฉันชอบไอเดียนี้นะ
ฟังดูดีเลย
เอาแบบนี้มั้ย
เราทุกคนใส่เสื้อผ้าเก่าๆ ที่หาได้ในบ้าน
แม่ใส่ชุดนี้ไปเดตครั้งแรกตอนอายุ 18
เสื้อผ้าที่พ่อแม่เราใส่...
ที่มีความทรงจำอยู่
ฟังดูดีเลย
ฉันจะใส่อะไรดีเนี่ย
แบบชุดเรโทรเหรอ
โอเจ
โอเจ ใส่อะไรคูลๆ มานะ
โอเค
เรโทรคืออะไรวะ
มันเป็นศัพท์อังกฤษอะ
นายเตรียมให้ด้วยแล้วกัน
ไอเดียของรองหัวหน้านี่ยอดเยี่ยมเลย
ฉันชอบนะ
มันจะดูดีมากๆ ถ้าพวกเราทุกคน แต่งชุดมาเหมือนกัน
- ใช่ - จะดูเจ๋งมากๆ เลย
- เออ - ต้องดูดีมากเลยเนอะ
- ใช่เลย - นี่ ขอบคุณนะ
ครั้งที่แล้วเธอเลิกงานประมาณนี้ เพราะงั้นเธอน่าจะยังอยู่
สวัสดีครับ
ครูครับ
จุนอู ทำไมเธอมาทำงานเร็วจัง
ก็...
พี่ผู้หญิงที่ทำงานกะก่อนผม บอกว่าเธอต้องไปทำธุระ
จริงเหรอ
ครับ
ครูมีอะไรจะคุยกับผมหรือเปล่าครับ
มีสิ
ครูได้ยินว่าการประชุมเป็นไปได้ด้วยดี
คอนเซปต์...
เรโทร
ครูไม่ได้ถ่อมาถึงที่นี่เพื่อคุยเรื่องนี้
ครูแค่รู้สึกภูมิใจและอยากกอดเธอ
ครูเลยมาที่นี่น่ะ
ทำได้ดีมาก
เอาละ
ฮวียอง กลุ่มติวเป็นยังไงบ้าง
ฉันอยู่อ่านหนังสือต่ออีกหน่อยน่ะ
เธอมาทำอะไรตรงนี้
ไม่ได้ทำอะไร
แค่นั่งรับลมน่ะ
ทำไมนายไม่เข้าร่วม...
กิจกรรมตอนทัศนศึกษากับเราล่ะ
เป็นเรื่องใหญ่ที่ทุกคนคุยกันเลยนะ
เป็นการแข่งขันระหว่างทุกห้องด้วย
ถ้าเราชนะ
เราจะได้เครื่องกรองอากาศเพิ่มอีกตัว
แล้วทุกคนจะได้บัตรกำนัลสองใบ
เราคิดไอเดียกันออกมากันนี้
คงจะดีมากๆ ถ้าทุกคนในห้องเข้าร่วมด้วย
อีกอย่างนะ นายเป็นหัวหน้าห้องเรา
ก็ได้
ตามสบายเลย
ถ้าเธอทำตามที่ฉันขอหนึ่งอย่างนะ
ตอนประถมเรามาที่นี่กันอย่างบ่อย
หลังจากเราเลิกเรียนพิเศษ
แอบแม่มา
ใช่เลย
ฉันโดนแม่เล่นงานอย่างหนัก ตอนเราถูกแม่ฉันจับได้
แต่ไม่รู้เลยว่าตู้เกมพวกนี้ยังอยู่ที่นี่
ใช่เลยเนอะ
โอเค
เรามาลองกันเลยมั้ย
- โอเค - ฉันกดปุ่มนะ
ได้เลย
เริ่มแล้ว
มาฮวียอง นายทำอะไรน่ะ
ถ้าแม่นายจับได้เดี๋ยวก็โดนว่าเอาหรอก
ไปเลยไป
เธอต้องการอะไรอีก
ฉันบอกให้เธอไปไง
ฉันไม่อยากไป
พ่อบอกว่าถ้าเห็นเพื่อนเศร้า ก็ต้องนั่งอยู่ข้างๆ เขา
โดยที่ไม่ต้องพูดอะไร
นั่นคือวิธีที่เราแบ่งปัน ความทุกข์ของกันและกัน
ซูบิน
ฉันมีความสุขจัง
ฉันแค่...
จู่ๆ ก็รู้สึกอึดอัด...
กับการคบกับใคร
ระหว่างดูหนัง
จู่ๆ ก็รู้สึกแบบนั้น
ฉันมีอยู่ความคิดนึง
นาย...คงชอบฉันมากๆ
นั่นคือเหตุผล...
ที่นายอยากให้ฉันเห็น...
ข้อความนั่นจากชเวจุนอู
แม้นายจะรู้ว่ามันทำให้ฉันเสียใจ
เป็นเพราะความหึงหวงในตอนนั้นหรือเปล่า
ฉันขอโทษ
ฉันก็แค่...
เป็นห่วงเธอนิดหน่อยน่ะ
ฉันก็ขอโทษเหมือนกัน
ที่ทำให้นายรู้สึกแบบนั้น
เราเป็นเพื่อนกันมานาน
สนิทกับมากๆ ด้วย
ว้าว นี่!
สนามเด็กเล่นดูแตกต่างไปสิ้นเชิงเลย
ตอนเด็กๆ มีแค่ทรายเอง
เป็นการเปลี่ยนแปลงที่ดีเลยเนอะ
แล้วเจอกันนะ
ฉันทำตามที่นายขอแล้ว นายต้องร่วมกิจกรรมด้วยนะ
โชคดี
เข้าบ้านได้แล้ว
ไม่อยากจะเชื่อเลย
นี่มันอะไรกัน ทำไมต้องมาส่งฉันที่บ้านด้วย
ฉันจะให้โอกาสเธอคราวอื่นนะ
ช่างมันเถอะ จะไม่มีโอกาสอีกต่อไปแล้ว
ไปเถอะ
ซูบิน
วัน...
วันนั้น...
อะไรเหรอ
ความจริงก็คือ...
ข้อความนั้น...
ซูบิน
ฉันลองคิดดูแล้ว แต่มันคงไม่ใช่เรื่องจริง
ว่าจู่ๆ เธอก็รู้สึกอึดอัดขึ้นมาตอนดูหนัง
ชเวจุนอู นายมาทำอะไรตอนนี้
ฉันรู้สึกว่าต้องเข้าใจผิดอะไรกันแน่ๆ
เพราะ...
ดวงตาเธอบอกอีกอย่าง
มันคืออะไรเหรอ
ไว้ทีหลังนะ
ซูบิน
เธอบอกแล้วไงว่าไม่อยากคุย
มาฮวียอง
อย่ามายุ่ง
ซูบิน
เข้าไปข้างในเถอะ ซูบิน ฉันจะจัดการเขาเอง
แล้วเธอเชื่อด้วยเหรอ
มากกว่าที่เชื่อฉัน
แบบนี้นี่เอง
ฉันทำไปเพื่อเธอนะ
ฉันอธิบายทุกอย่างได้
[สู้สุดใจ วัย 18]
โอเจ
รู้มั้ยว่าบ้านจุนอูอยู่ที่ไหน
นายไม่รู้สึกผิดต่อซูบินเลยเหรอ
นายทำร้ายเธอนะ
ฉันต้องการเวลา
อย่านานนักล่ะ
ฉันขอโทษ
ฮวียอง...
ฉันอยากให้นายคิดดีๆ อีกที
ว่านายรู้สึกยังไงกับฉัน
ขอบคุณที่มาตอนนี้นะครับ คุณคงมีงานยุ่ง
เดี๋ยวก่อนครับ คุณจีมิน
ไหนๆ เราก็ซ้อมกันแล้ว ต้องได้ที่หนึ่งนะ
สองคน!
การแสดงต่อไปโดยโกดง
นั่นจุนอูหรือเปล่า
บทบรรยายโดย ไอฟลิกซ์ ประเทศไทย